***
როცა სიბერეზე იწყებენ საუბარს,
ვაჩერებ საათს და ვმშვიდდები...
მერე, როცა გაჩერებულ სააათს ვნახავ,
მე თვითონ ვიწყებ მოძრაობას,
ვმალავ გარდაცვლილი ბებიის სურათს
და ვმშვიდდები...
მერე, როცა სურათს ვნახავ,
მენატრება ბებია და
ცრემლს ღიმილით ვაკავებ.
ვიჯერებ, რომ იმქვეყნად დაისვენა
და ვმშვიდდები...
აი, სულ ასე ვიტყუებ თავს.


***
ოთხი კედელი... ოთხი მხარე...
ყოველი ოთხი მკეტავს და მანგრევს,
მიწასთან მართხამს.
ოთხით ცხოველები დადიან,
ოთხით მივალებულები გააქვთ
ოთხი ფეხი უსულო საგნებს აქვთ
და თუ ადამიანმა ოთხი გაითავისა
სიცოცხლეს შეწყვეტს
და მექანიზმად გადაიცევა.