თანამედროვე ნახატი კონცეფციის გარეშე
არ ჩაუბერავთ სული შენთვის, ისე შეგქმნეს. ვის მოატყუებ, თვალის გარდა, ისიც მალე მიგატოვებს, უსულოსთან არავინ კონტაქტობს. არც აზრი გაქვს, არც ნაფიქრალის კვალი გატყვია სახეზე... ლამაზი ხარ, უბრალოდ, ან უბრალო ხარ ლამაზად.
გველეშაპის განგმირვა
ბოლო ხანებში ძალიან გამძვინვარდა გველეშაპი, ლამაზი გოგო და ბიჭი არ დატოვა სოფელში. ყველას ჭამდა უმოწყალოდ... მივიდა მასთან ერთი მორწმუნე და უთხრა: - შეჩერდი, გველეშაპო, თორემ მოვა წმინდა გიორგი და მახვილით განგგმირავსო... – არ შეისმინა კაცის დარიგება და გადაყლაპა. მოვიდა წმინდა გიორგი და მოიმარჯვა შუბი, რათა მოეკლა გველეშაპი. ჩასცხო წმინდა გიორგიმ კისერში ლახვარი და ააცდინა; ზურგისკენ გაუსხლტა გველეშაპი, რომელიც გველეშაპის სხეულში იყო ჩაბუდებული. ჩასცხო წმინდა გიორგიმ ზურგში ლახვარი და ააცდინა, კუდისკენ გაუსხლტა ბოროტი. ბოლოს პირჯვარი გადაისახა წმინდა გიორგიმ და მესამედაც ჩასცხო კუდში ლახვარი და მოკლა გველეშაპი, რომელიც გველეშაპის სხეულში იყო ჩაბუდებული. მერე დახედა დიდი, მშვიდი თვალებით, მის ნაწამებ, დასისხლულ სხეულს და უთხრა: -ამიერიდან შენ უფლება გაქვს იყო კეთილი...
გველეშაპს არ უპასუხია.
ასმათი და ტარიელი
(ვეფხისტყაოსნიდან)
„მე არც ისე სუსტი ვარ, რომ მიგატოვო
და არც ისე ძლიერი, სულ შენთან რომ ვიყო.“
ნ. წითლიძე
_ აჰა, ჩაიცვი სუფთა და ახალი სამოსი! ვიცოდი, გულმა მიგრძნო, რომ მოხვიდოდი. ტყავი სად ვიშოვნე?.. ძლივს გადავაწყდი ვეფხვს, ბრჭყალებით კაბა დამიფლითა, ძუძუები დამიხოკა, მაინც მოვკალი... ტყავი გავაძრე და შენთვის შევკერე. გამოქვაბული დაგილაგე. დავგავე, კედლები ჩამოვხეხე, შენი ნივთები სკივრში ჩავალაგე, ზედ სანთელი დავანთე და ვილოცე... გუშინ სადილისთვის პირი არ დაგიკარებია, არ ვიცოდი, თუ არ გიყვარდა, გადავასხი და ახალი გაგიკეთე. ღამეც ცუდად გეძინა, ბორგავდი... ლოცვა წაგიკითხე, შუბლიდან ოფლი მოგწმინდე, მატყლის საბანი გადაგაძრე და თხელი საფარი დაგახურე გრილად რომ დაგძინებოდა. მოდი პორი დაგბანო, მოდი თმა დაგვარცხნო, სველი ტილოთი დაგიზილო გულ-მკერდი... რა? არა, მე არასდროს დავიღლები... შენ?
გზა
მუშებმა სოფელში გზები გაიყვანეს. ასფალტის განიერი, გრძელი გზები...
საქმის დროზე ადრე მოსწრებისთვის ისინი დააჯილდოეს...
სოფლელები თავიანთ გაკვალულ ბილიკებზე ფეხშიშველა დატანტალებდნენ.
ლამაზი
ელენე მართლა ძალიან ლამაზი იყო. ტყუილად არ ეძახდნენ “სოფლის თვალს”. როცა ვინმე შეუძლოდ გახდებოდა, შეუშვებდნენ ავადმყოფის ოთახში ელენეს და ისიც მაშინვე გამოჯანმრთელდებოდა. ზამთარში ტყიდან ჩამოსულ მგელს რომ დაენახა ბანზე გადმომდგარი ელენე, ცხვარს თავს ანებებდა და ძუნძულით მიდიოდა ტყეში. გაუხედნავი ცხენი ელენეს ხელის შეხებაზე მშვიდად ისვამდა მხედარს ზურგზე...
შეშურდათ მის ტოლ გოგოებს, მიეპარნენ ჩაძინებულ ელენეს და ცხელი შანთებით დაუღარეს სახე.
სოფელმა გვიან შეამჩნია ელენეს ჭრილობები. გაგიჟდნენ... გადაირივნენ... მოკვლა დაუპირეს ელენეს ხელმყოფელს. ელენემ წყნარად გაიღიმა და თქვა:
-არაფერია, - არ გაამხილა ბოროტები...
...იმდენად ლამაზი იყო...
FRAGILE
ფანქარი ხალისით ხატავდა ფურცელზე. საშლელი უშლიდა დახატულს... გაბუტული ფანქარი ჩხვლეტდა საშლელს ბოროტი საქციელისთვის. არა, საშლელი არ იყო ბოროტი, უბრალოდ, ფანქრის გაბრაზება უყვარდა ძალიან...
...და ერთხელაც საშლელი გათავდა...
გახარებულმა ფანქარმა მთელი ფურცელი მოხატა, მერე მოიწყინა და წვერი მოიტეხა...…
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
თანამედროვე ნახატი კონცეფციის გარეშე
ReplyDeleteარ ჩაუბერავთ სული შენთვის, ისე შეგქმნეს. ვის მოატყუებ, თვალის გარდა, ისიც მალე მიგატოვებს, უსულოსთან არავინ კონტაქტობს. არც აზრი გაქვს, არც ნაფიქრალის კვალი გატყვია სახეზე... ლამაზი ხარ, უბრალოდ, ან უბრალო ხარ ლამაზად.
გველეშაპის განგმირვა
ბოლო ხანებში ძალიან გამძვინვარდა გველეშაპი, ლამაზი გოგო და ბიჭი არ დატოვა სოფელში. ყველას ჭამდა უმოწყალოდ... მივიდა მასთან ერთი მორწმუნე და უთხრა: - შეჩერდი, გველეშაპო, თორემ მოვა წმინდა გიორგი და მახვილით განგგმირავსო... – არ შეისმინა კაცის დარიგება და გადაყლაპა. მოვიდა წმინდა გიორგი და მოიმარჯვა შუბი, რათა მოეკლა გველეშაპი. ჩასცხო წმინდა გიორგიმ კისერში ლახვარი და ააცდინა; ზურგისკენ გაუსხლტა გველეშაპი, რომელიც გველეშაპის სხეულში იყო ჩაბუდებული. ჩასცხო წმინდა გიორგიმ ზურგში ლახვარი და ააცდინა, კუდისკენ გაუსხლტა ბოროტი. ბოლოს პირჯვარი გადაისახა წმინდა გიორგიმ და მესამედაც ჩასცხო კუდში ლახვარი და მოკლა გველეშაპი, რომელიც გველეშაპის სხეულში იყო ჩაბუდებული. მერე დახედა დიდი, მშვიდი თვალებით, მის ნაწამებ, დასისხლულ სხეულს და უთხრა: -ამიერიდან შენ უფლება გაქვს იყო კეთილი...
გველეშაპს არ უპასუხია.
ასმათი და ტარიელი
(ვეფხისტყაოსნიდან)
„მე არც ისე სუსტი ვარ, რომ მიგატოვო
და არც ისე ძლიერი, სულ შენთან რომ ვიყო.“
ნ. წითლიძე
_ აჰა, ჩაიცვი სუფთა და ახალი სამოსი! ვიცოდი, გულმა მიგრძნო, რომ მოხვიდოდი. ტყავი სად ვიშოვნე?.. ძლივს გადავაწყდი ვეფხვს, ბრჭყალებით კაბა დამიფლითა, ძუძუები დამიხოკა, მაინც მოვკალი... ტყავი გავაძრე და შენთვის შევკერე. გამოქვაბული დაგილაგე. დავგავე, კედლები ჩამოვხეხე, შენი ნივთები სკივრში ჩავალაგე, ზედ სანთელი დავანთე და ვილოცე... გუშინ სადილისთვის პირი არ დაგიკარებია, არ ვიცოდი, თუ არ გიყვარდა, გადავასხი და ახალი გაგიკეთე. ღამეც ცუდად გეძინა, ბორგავდი... ლოცვა წაგიკითხე, შუბლიდან ოფლი მოგწმინდე, მატყლის საბანი გადაგაძრე და თხელი საფარი დაგახურე გრილად რომ დაგძინებოდა. მოდი პორი დაგბანო, მოდი თმა დაგვარცხნო, სველი ტილოთი დაგიზილო გულ-მკერდი... რა? არა, მე არასდროს დავიღლები... შენ?
გზა
მუშებმა სოფელში გზები გაიყვანეს. ასფალტის განიერი, გრძელი გზები...
საქმის დროზე ადრე მოსწრებისთვის ისინი დააჯილდოეს...
სოფლელები თავიანთ გაკვალულ ბილიკებზე ფეხშიშველა დატანტალებდნენ.
ლამაზი
ელენე მართლა ძალიან ლამაზი იყო. ტყუილად არ ეძახდნენ “სოფლის თვალს”. როცა ვინმე შეუძლოდ გახდებოდა, შეუშვებდნენ ავადმყოფის ოთახში ელენეს და ისიც მაშინვე გამოჯანმრთელდებოდა. ზამთარში ტყიდან ჩამოსულ მგელს რომ დაენახა ბანზე გადმომდგარი ელენე, ცხვარს თავს ანებებდა და ძუნძულით მიდიოდა ტყეში. გაუხედნავი ცხენი ელენეს ხელის შეხებაზე მშვიდად ისვამდა მხედარს ზურგზე...
შეშურდათ მის ტოლ გოგოებს, მიეპარნენ ჩაძინებულ ელენეს და ცხელი შანთებით დაუღარეს სახე.
სოფელმა გვიან შეამჩნია ელენეს ჭრილობები. გაგიჟდნენ... გადაირივნენ... მოკვლა დაუპირეს ელენეს ხელმყოფელს. ელენემ წყნარად გაიღიმა და თქვა:
-არაფერია, - არ გაამხილა ბოროტები...
...იმდენად ლამაზი იყო...
FRAGILE
ფანქარი ხალისით ხატავდა ფურცელზე. საშლელი უშლიდა დახატულს... გაბუტული ფანქარი ჩხვლეტდა საშლელს ბოროტი საქციელისთვის. არა, საშლელი არ იყო ბოროტი, უბრალოდ, ფანქრის გაბრაზება უყვარდა ძალიან...
...და ერთხელაც საშლელი გათავდა...
გახარებულმა ფანქარმა მთელი ფურცელი მოხატა, მერე მოიწყინა და წვერი მოიტეხა...…